Waarom maken we het zo moeilijk? Wie financiering voor een technologisch hulpmiddel nodig heeft om mee te kunnen doen op de werkvloer, belandt in een doolhof van regels, loketten en vinkjes. Je moet eerst een half jaar studeren voordat duidelijk is of in aanmerking komt voor een bril die teksten kan voorlezen of een systeem dat je spraak omzet in tekst.
We zagen het in onze pilots met innovatieve technologische hulpmiddelen: dezelfde voorleesbril werd voor de één wél vergoed, voor de ander niet. Werk je regulier? UWV regelt het. Zit je in de bijstand of kom je uit de SW? Dan mag je naar de gemeente. En iedere gemeente hanteert weer haar eigen regeltjes. Leg dat maar eens uit aan iemand die gewoon zijn werk wil doen.
En dan de spraakherkenning. Je zou zeggen: handig hulpmiddel voor wie niet goed kan horen. Maar nee, het viel onder “hoormiddelen”. Dus hup, naar de zorgverzekeraar. Weer een ander loket, weer een ander vinkje.
Het wrange? De technologie ís er. Innovatief, creatief, klaar voor gebruik. Maar voordat je ermee aan de slag mag, moet je eerst door een doolhof waarvan de uitgang niet makkelijk te vinden is.
Gelukkig gloort er hoop. Er wordt serieus nagedacht over één loket. Over het aanpassen van regels zodat UWV moderne technologie gewoon kan vergoeden. Ook wordt er vanaf 1 oktober een subsidieregeling voor MKB-ers opengesteld waarvoor het niet uitmaakt of de werknemer al in dienst is en welke uitkeringsachtergrond de werknemer heeft. De subsidie is bedoeld voor aanschaf van een technologische toepassing om een (toekomstige) werknemer met een functionele beperking volwaardig mee te kunnen laten doen op de arbeidsmarkt. Zodat het arbeidspotentieel dat in Nederland aanwezig is ten volle benut wordt. Dus werkgevers en werknemers: grijp je kans!
Er is een hardnekkige mythe in de wereld van inclusie. Die gaat zo: als we maar genoeg toegankelijke technologie bouwen, lost het probleem zich vanzelf op. Een app hier, een hulpmiddel daar, en iedereen doet mee. Klinkt mooi. Maar het klopt niet.
Lees meer
Uit het onderzoek van KIT eind 2025, kwam naar voren dat veel psychosociale ondersteunende technologieën nog onbekend zijn. Vorige week schreven we over de mogelijkheden van de psychosociale ondersteuningstechnologie. En waarom deze nog (vrij) onbekend zijn binnen onze werkontwikkelbedrijven. In dit 2e deel vertellen we hoe werkontwikkelbedrijven de stap kunnen zetten naar de inzet van (psychosociale) ondersteuningstechnologie. En ook wat het oplevert.
Lees meer
Waar KIT in de wereld van technologie en inclusie de primaire focus legt op kennis delen, partijen verbinden en het opstarten van innovatieve programma’s. Richt STIP zich op het aanbieden van technologie (hardware en software) die bewezen kan bijdragen aan betere baankansen voor mensen met een arbeidsbeperking. Er ligt inhoudelijk een logische verbinding tussen KIT en STIP.
Lees meer
Bij de Rabobank werken ruim 59.000 mensen waarbij sommige mensen een visuele beperking, motorische beperking of gehoorbeperking hebben. Hiervoor maakt Rabobank gebruik van inclusieve technologie. Voor Rabobank is inclusief werken een belangrijk onderwerp.
Lees meer
Speciaal voor Cedris leden organiseerde KIT op 29 maart een TINK Cedris sessie. Met als onderwerp: geleerde lessen bij inzet van 4 inclusieve technologieën. Een interessante sessie waarin werkbedrijf Amfors (Inclusive Fieldlab) de deelnemers meenam in waarom zij inzet op nieuwe technologie en de lessen die zij tot nu toe heeft opgedaan.
Lees meer
Voor werkgevers is het mogelijk om een beroep te doen op de generieke werkgeversvoorziening van het UWV als je werknemers met een arbeidsbeperking voor langere tijd in dienst wilt houden of nemen en hiervoor aanpassingen op de werkvloer nodig zijn. Maar hoe gaat dat in de praktijk? VDL Parree, een bedrijf gespecialiseerd in kunststof spuitgietwerk, en aanvrager van de generieke werkgeversvoorziening, neemt ons mee.
Lees meer