Werken bij KIT
Sandra: Jij bent betrokken geweest bij de oprichting van KIT, Harry. Hoe ging dat? Harry: Ongeveer acht jaar geleden zijn we met KIT gestart. Op dat moment waren er drie partijen die de basis vormden. Cedris, SBCM en TNO als een kennispartij. Ik ben de ‘linking pin’ binnen KIT voor TNO. En aan de andere kant ben ik natuurlijk inhoudelijk ook erg geïnteresseerd in wat dit allemaal kan brengen.
Sandra: Ik werk vandaag precies vier jaar bij KIT. Harry: Gefeliciteerd! Je begon natuurlijk met bepaalde verwachtingen over technologie. Als je terugkijkt op de afgelopen jaren, hoe heb je het dan ervaren? Dankjewel. In het begin dacht ik dat de ontwikkelingen sneller zouden gaan. Maar inmiddels weet ik dat technologie implementeren in een organisatie iets van de lange adem is. Er waren toen ik begon ook nog veel minder voorbeelden van bedrijven die inclusieve technologie inzetten. Je ziet nu dat het steeds meer gaat leven.
Wat doe je eigenlijk?
Harry: Als jij aan vrienden of familie vertelt wat je doet voor je werk, hoe leg je dat dan uit?
Sandra: Ik geef vaak het Operator Support Systeem als voorbeeld. Dan vertel ik dat mensen voorheen alleen simpele taken konden uitvoeren. Door de OSS kunnen ze ineens een kinderstoel in elkaar zetten, omdat de werkinstructies geprojecteerd worden op hun werktafel. Virtual Reality spreekt ook veel mensen aan. Mensen denken vaak dat dat alleen voor gamen is. Als ik uitleg dat het ook ingezet wordt bij sollicitatietrainingen zijn mensen echt onder de indruk.
Persoonlijke betrokkenheid
Sandra: Ben je persoonlijk betrokken bij het onderwerp? Harry: Ik vind dit eigenlijk de leukste job die ik ooit in mijn hele werkende carrière heb gedaan. Het gaat over technologie, mensen en over nieuwe ontwikkelingen. Wanneer mensen door technologie een stapje kunnen zetten in hun ontwikkeling of in hun werk zijn ze zo dankbaar. Ze hebben een ander perspectief op de toekomst gekregen. Dat vind ik zo waardevol. Ik merk dat mensen die met dit onderwerp bezig zijn altijd in kansen denken in plaats van in problemen.
Sandra: Ik heb zelf een Wajong-uitkering en ik merk dat mensen daar vaak een bepaald beeld bij hebben dat niet altijd klopt. Als ze mij ontmoeten zeggen ze dan ‘maar jou nemen ze wel aan’. Maar wanneer ik dan vraag hoeveel mensen met een indicatie in hun organisatie werken, zijn dat er heel weinig. Harry: Er zijn zoveel mensen die langs de kant staan op de arbeidsmarkt terwijl dat helemaal niet hoeft. Technologie is niet de oplossing voor alles, maar kan wel helpen. Wist je dat uit een onderzoek van TNO blijkt dat eenzaamheid een groter probleem dan roken of drinken is? Werk is zo belangrijk voor de sociale cohesie. Ik vind het fijn dat wij met ons werk iets kunnen bijdragen.
Inclusie
Harry: Wat vind je zo mooi aan je werk? Sandra: Als je mensen van de doelgroep spreekt zijn ze gewoon zo blij met hun werk. Vaak blijkt ook dat ze meer kunnen dan wat andere mensen of zijzelf voorheen dachten. Ik sprak laatst iemand die zei dat hij met behulp van een slimme bril na 24 jaar voor een externe werkgever zou willen werken. Dat kan technologie doen. Dat is toch mooi?
Wat betekent inclusie voor jou? In een hockey- of voetbalteam heb je 11 spelers. Die spelers zijn niet allemaal spits. Dan kan je niet winnen. Iedereen heeft eigen kwaliteiten en zo vorm je samen een mooi team. Dat geldt ook zo voor inclusie op de arbeidsmarkt wat mij betreft.
Wensen voor de toekomst
Sandra: Welke technologie moet nog ontwikkeld worden volgens jou? Harry: Ik vind dat we nog meer kunnen doen voor de fysieke ondersteuning van mensen. Exoskeletten staan echt nog in het begin van de ontwikkeling. Daar valt nog zoveel winst mee te behalen. En jij?
Ik wil dat het gebruik van een exoskelet ook normaler wordt in de toekomst. Dat we er niet meer gek van opkijken als iemand dat over zijn trui aan heeft. Dat geldt voor alle technologie die de mens ondersteunt. De inzet van inclusieve moet vanzelfsprekend worden.
Daar sluit ik me helemaal bij aan.
