Toen ik aan de TU Delft afstudeerde werkten collega’s aan een systeem ter ondersteuning van kraanmachinisten in de Rotterdamse haven. Zonder dat systeem zwaait die container zijn doel voorbij en slingert eindeloos na. Daarom bedachten we een systeem dat de machinist compenseert in de onbedoelde beweging die hij in gang zet. Werkt perfect – techniek ondersteunt de mens.
Maar zagen we die kraanmachinist als beperkt? Voor wie er inclusieve technologie nodig was? Zeker niet. Gewoon technologie die de medewerker ondersteunt. Een inmiddels al eeuwenoud fenomeen.
Iedereen heeft een ondersteuningsvraag in het werk, soms een grotere soms een kleinere, soms bewuster en soms nog niet bewust. Zoals die kraanmachinist en ook zoals ikzelf. Bijvoorbeeld bij het schrijven van een column met hulp van AI en internet. Gewoon gereedschap voor de professional.
De techniek ter ondersteuning van mensen met een handicap of andere beperking is niet anders: Met de inzet van deze technologie kunnen ook deze professionals een waardevolle bijdrage leveren op de arbeidsmarkt.
Tijd dat we het ook zo gaan benaderen. We hebben iedereen hard nodig en werken aan een arbeidsmarkt waar iedereen die wil werken ook daadwerkelijk werk heeft en daarbij het werk doet dat hen het beste past. Dat is niet alleen een kwestie van gelijkwaardigheid en het wegnemen van discriminatie maar ook een kwestie van bedrijfseconomisch belang en het hoofd bieden aan de steeds verdergaande vergrijzing. Met technologie zijn de mogelijkheden voor mensen met een beperking eindeloos veel groter.
En nu we het toch over het bedrijfseconomische hebben: In oktober en november krijgt u als MKB-er een forse subsidie tot 25.000 euro op aanschaf van deze technologie. Laat die kans u niet voorbij gaan!
