Waarom maken we het zo moeilijk? Wie financiering voor een technologisch hulpmiddel nodig heeft om mee te kunnen doen op de werkvloer, belandt in een doolhof van regels, loketten en vinkjes. Je moet eerst een half jaar studeren voordat duidelijk is of in aanmerking komt voor een bril die teksten kan voorlezen of een systeem dat je spraak omzet in tekst.
We zagen het in onze pilots met innovatieve technologische hulpmiddelen: dezelfde voorleesbril werd voor de één wél vergoed, voor de ander niet. Werk je regulier? UWV regelt het. Zit je in de bijstand of kom je uit de SW? Dan mag je naar de gemeente. En iedere gemeente hanteert weer haar eigen regeltjes. Leg dat maar eens uit aan iemand die gewoon zijn werk wil doen.
En dan de spraakherkenning. Je zou zeggen: handig hulpmiddel voor wie niet goed kan horen. Maar nee, het viel onder “hoormiddelen”. Dus hup, naar de zorgverzekeraar. Weer een ander loket, weer een ander vinkje.
Het wrange? De technologie ís er. Innovatief, creatief, klaar voor gebruik. Maar voordat je ermee aan de slag mag, moet je eerst door een doolhof waarvan de uitgang niet makkelijk te vinden is.
Gelukkig gloort er hoop. Er wordt serieus nagedacht over één loket. Over het aanpassen van regels zodat UWV moderne technologie gewoon kan vergoeden. Ook wordt er vanaf 1 oktober een subsidieregeling voor MKB-ers opengesteld waarvoor het niet uitmaakt of de werknemer al in dienst is en welke uitkeringsachtergrond de werknemer heeft. De subsidie is bedoeld voor aanschaf van een technologische toepassing om een (toekomstige) werknemer met een functionele beperking volwaardig mee te kunnen laten doen op de arbeidsmarkt. Zodat het arbeidspotentieel dat in Nederland aanwezig is ten volle benut wordt. Dus werkgevers en werknemers: grijp je kans!
Er is een hardnekkige mythe in de wereld van inclusie. Die gaat zo: als we maar genoeg toegankelijke technologie bouwen, lost het probleem zich vanzelf op. Een app hier, een hulpmiddel daar, en iedereen doet mee. Klinkt mooi. Maar het klopt niet.
Lees meer
Uit het onderzoek van KIT eind 2025, kwam naar voren dat veel psychosociale ondersteunende technologieën nog onbekend zijn. Vorige week schreven we over de mogelijkheden van de psychosociale ondersteuningstechnologie. En waarom deze nog (vrij) onbekend zijn binnen onze werkontwikkelbedrijven. In dit 2e deel vertellen we hoe werkontwikkelbedrijven de stap kunnen zetten naar de inzet van (psychosociale) ondersteuningstechnologie. En ook wat het oplevert.
Lees meer
Voor werkgevers biedt de inzet van inclusieve technologie een oplossing voor de huidige arbeidskrapte. Maar hoe geef je hier als werkgever concreet vorm aan? En welke inspirerende voorbeelden bestaan er al? TINT Apeldoorn verzameld praktijkverhalen van werkgevers ter inspiratie. Dit keer is de beurt aan SDD.
Lees meer
De ‘gewoon doen, we zien wel waar het schip strandt’– mentaliteit doet tekort aan de ambities van Werkkracht. Ze weten wat ze doen, maar kaderen van tevoren niet wat de uitkomsten moeten zijn. Want zelfs als het niet werkt, leer je daar weer van. En heb je de volgende keer een betere kans van slagen.
Lees meer
Inclusieve technologie omvat een breed scala aan toepassingen. Wat valt er precies onder? Om die vraag te beantwoorden, belichten we de verschillende soorten inclusieve technologie. Deze keer leggen we uit wat cognitieve support technologie (CST) inhoudt.
Lees meer
Hoe kan je de kennis over navigatiekaarten in parkeergarages inzetten om maatschappelijke impact te maken? Victor van Dinten deed dat door naext op te richten. Waar de meeste navigatieapps, zoals Google Maps, stoppen zodra je bij het gebouw bent aangekomen, gaat naext een stap verder. Dit platform maakt de binnenkant van gebouwen toegankelijker voor mensen met een ondersteuningsvraag, door alle instructies te geven die je nodig hebt om op een stressvrije manier de weg te vinden.
Lees meer