Waarom maken we het zo moeilijk? Wie financiering voor een technologisch hulpmiddel nodig heeft om mee te kunnen doen op de werkvloer, belandt in een doolhof van regels, loketten en vinkjes. Je moet eerst een half jaar studeren voordat duidelijk is of in aanmerking komt voor een bril die teksten kan voorlezen of een systeem dat je spraak omzet in tekst.
We zagen het in onze pilots met innovatieve technologische hulpmiddelen: dezelfde voorleesbril werd voor de één wél vergoed, voor de ander niet. Werk je regulier? UWV regelt het. Zit je in de bijstand of kom je uit de SW? Dan mag je naar de gemeente. En iedere gemeente hanteert weer haar eigen regeltjes. Leg dat maar eens uit aan iemand die gewoon zijn werk wil doen.
En dan de spraakherkenning. Je zou zeggen: handig hulpmiddel voor wie niet goed kan horen. Maar nee, het viel onder “hoormiddelen”. Dus hup, naar de zorgverzekeraar. Weer een ander loket, weer een ander vinkje.
Het wrange? De technologie ís er. Innovatief, creatief, klaar voor gebruik. Maar voordat je ermee aan de slag mag, moet je eerst door een doolhof waarvan de uitgang niet makkelijk te vinden is.
Gelukkig gloort er hoop. Er wordt serieus nagedacht over één loket. Over het aanpassen van regels zodat UWV moderne technologie gewoon kan vergoeden. Ook wordt er vanaf 1 oktober een subsidieregeling voor MKB-ers opengesteld waarvoor het niet uitmaakt of de werknemer al in dienst is en welke uitkeringsachtergrond de werknemer heeft. De subsidie is bedoeld voor aanschaf van een technologische toepassing om een (toekomstige) werknemer met een functionele beperking volwaardig mee te kunnen laten doen op de arbeidsmarkt. Zodat het arbeidspotentieel dat in Nederland aanwezig is ten volle benut wordt. Dus werkgevers en werknemers: grijp je kans!
Er is een hardnekkige mythe in de wereld van inclusie. Die gaat zo: als we maar genoeg toegankelijke technologie bouwen, lost het probleem zich vanzelf op. Een app hier, een hulpmiddel daar, en iedereen doet mee. Klinkt mooi. Maar het klopt niet.
Lees meer
Uit het onderzoek van KIT eind 2025, kwam naar voren dat veel psychosociale ondersteunende technologieën nog onbekend zijn. Vorige week schreven we over de mogelijkheden van de psychosociale ondersteuningstechnologie. En waarom deze nog (vrij) onbekend zijn binnen onze werkontwikkelbedrijven. In dit 2e deel vertellen we hoe werkontwikkelbedrijven de stap kunnen zetten naar de inzet van (psychosociale) ondersteuningstechnologie. En ook wat het oplevert.
Lees meer
Hoe gaat het nou écht met je? Soms is het lastig om emoties te herkennen en ook nog eens te benoemen. Happybots biedt hiervoor een eenvoudige en duidelijke oplossing met Happybot Felix.
Lees meer
Technologie ondersteunt niet alleen, zij maakt een veel rijker aanbod en service mogelijk. Wat kunnen wij als uitvoerders van de Participatiewet hiervan leren? Een heleboel volgens algemeen directeur Bor Veen van Werkkracht.
Lees meer
Het aantrekken van steunkousen kost kracht. Vooral van je armen, handen en vingers. Mensen die daarbij ondersteuning nodig hebben, worden geholpen door een zorgprofessional of gebruiken een hulpmiddel. Een hulpmiddel zoals de Helpsoq. En het bijzondere is dat dit apparaat wordt gemaakt door mensen die ook ondersteuning nodig hebben in hun werk. Is dit een win-win?
Lees meer
Co-founder en ingenieur Gabriel Costa, studeerde aan de Universiteit Twente en wilde “James Bond gadgets” maken. Totdat een vriend hem wist te enthousiasmeren voor een idee waar al jarenlang niks mee werd gedaan: een rolstoel waarmee je niet alleen kunt opstaan, maar óók mee kunt rijden in sta-positie. Zo ontstond Ezer – een nieuwe, volledig mechanische sta-op rolstoel die vrijheid, gezondheid en zelfstandigheid combineert.
Lees meer