Zeven jaar geleden zat ik met een collega Renço Wesseling op een terras. Tussen het speciaalbiertje en de borrelnoten ontstond een idee. We zagen een kloof – een flinke – tussen gemeenten, sociaal ontwikkelbedrijven en technologie. Iedereen leek het te missen. Dus schreven we een notitie, gaven die aan mijn directeur, en zo ontstond Lab XL.
Op dat moment was ik nog financieel beleidsadviseur. Cijfers laten kloppen, risico’s vermijden – dat was mijn wereld. Ik dacht: dit platform is tijdelijk, straks pakt “het systeem” het wel op. Nou, mooi niet dus.
De eerste jaren waren vooral praten, uitleggen, verdedigen. Want wat onbekend is, blijft onbemind. Werkgevers vroegen zich af waarom ze “iets met technologie” moesten voor mensen met een ondersteuningsvraag. Professionals vonden het spannend of gewoon gedoe. En altijd diezelfde vragen: Is er een businesscase? Wie betaalt dit? Past het in de structuur? Zulke vragen smoren vernieuwing nog voordat je iets geprobeerd hebt.
Toch dendert de trein door. Kijk naar kunstmatige intelligentie: jarenlang hoorde je er niemand over, en nu gebruikt iedereen ChatGPT alsof het er altijd al was. Zo gaat innovatie – langzaam, langzaam… en dan ineens overal.
Bij inclusieve technologie gaat dat niet vanzelf. We wachten op rapporten, commissies, garanties. Ondertussen zitten duizenden mensen thuis, terwijl de oplossingen er al zijn: een exoskelet dat zwaar werk verlicht, een bril die gebaren omzet in tekst, een tool die gesprekken toegankelijk maakt.
De vraag is niet óf er een businesscase is. De vraag is: kunnen we het ons permitteren om níet te innoveren?
Durf te pionieren. Niet wachten tot het systeem klaar is, maar het systeem uitdagen. Soms mislukt iets – prima. Dan heb je geleerd. Maar wat als het lukt?
Want wachten… dát is de échte innovatiekiller.
De ‘gewoon doen, we zien wel waar het schip strandt’– mentaliteit doet tekort aan de ambities van Werkkracht. Ze weten wat ze doen, maar kaderen van tevoren niet wat de uitkomsten moeten zijn. Want zelfs als het niet werkt, leer je daar weer van. En heb je de volgende keer een betere kans van slagen.
Lees meer
Inclusieve technologie omvat een breed scala aan toepassingen. Wat valt er precies onder? Om die vraag te beantwoorden, belichten we de verschillende soorten inclusieve technologie. Deze keer leggen we uit wat cognitieve support technologie (CST) inhoudt.
Lees meer
Hoe kan je de kennis over navigatiekaarten in parkeergarages inzetten om maatschappelijke impact te maken? Victor van Dinten deed dat door naext op te richten. Waar de meeste navigatieapps, zoals Google Maps, stoppen zodra je bij het gebouw bent aangekomen, gaat naext een stap verder. Dit platform maakt de binnenkant van gebouwen toegankelijker voor mensen met een ondersteuningsvraag, door alle instructies te geven die je nodig hebt om op een stressvrije manier de weg te vinden.
Lees meer
Bij Mariasteen in België maken ze gebruik van digitale werkinstructies. Er zijn verschillende aanbieders van platformen, maar bij Mariasteen koos men voor Axele on-the-job van Axians. Een platform dat eenvoudig te begrijpen is en waar iedereen mee aan de slag kan. An Defossez, Diensthoofd methodedienst, en Inge Scharlaken, Projectverantwoordelijke processen en digitalisering, vertellen over de keuze voor het platform, de voordelen en de reacties van medewerkers op deze technologie.
Lees meer